Bulideira, traxes tradicionais e complementos online

Pandeireta de pino pintada 5 pares de ferreñas en azul BAIXO PEDIDO

Funda ríxida para gaita

Pano estampado de algodón de 120x120 cm.

Fermoso cadro con 3 ilustracións en cor branco Tamaño 50 x 25Si non quedara stock en tenda o pedido podería tardar en saír de tenda de 48 a 72 horas.Si precisa envío urxente pode poñerse en contacto con nós no teléfono 981576501 ou por whatsapp no 618244165

Pano polyester de 135x135 mais fleco.Estampado segun stock

Fermoso cadro modelo mulleres cesta  , con marco en cor negraPodese escoller o tamaño deseado Ten opción de apoialo con peana ou colgalo na parede ata o tamaño 24x30 , a partir de ahí solo ten opción de colgarse na parede.Si non quedara stock en tenda o pedido podería tardar en saír de tenda de 48 a 72 horas.Si precisa envío urxente pode poñerse en contacto con nós no teléfono 981576501 ou por whatsapp no 618244165

Autores:Xurxo SoutoPedro PascualTapa dura128 páxinasLibro-DiscoColección: CHAVE MESTRA Ref: CM15CD con 27 gravacións orixinais de Sindo de OlelasISBN: 978-84-949511-3-8“Olelas ou o asombro. Pedra, cachenas… e concertina. Fenómeno único na Galiza toda. Unha pequena aldea (só sesenta casas) que, por tradición, bailla con este son. Calquera noite de vrao pode soar o vira. Antroido, Matanza, Reis… Non existe (ou existía) celebración, pública ou familiar, na que alguén non pouse os dedos enriba deste instrumento.”Xurxo SoutoOlelas, concello de Entrimo, provincia de Ourense. Como os seus veciños din ,“unha aldea empoleirada na montaña”. No outro lado dun encoro -todos son familia-, A Várzea xa é Portugal. Terra de músicos. Calquera celebración xira ao redor dun instrumento: “a concertina” (acordeón diatónico).Como en todas as aldeas contratan unha orquestra o día da festa. Mais aquí o clímax chega xusto no descanso, cando as concertinas soben ao palco e a parroquia enteira baila as danzas que aprenderon dos seus maiores: o vira, o S, e a cana verde.O gran tocador destes tempos foi Sindo, directamente Sindo de Olelas. Como a maioría dos seus veciños emigrou a Francia (polo verán esta é unha aldea bilingúe, campan nela dous idiomas: o galego e o francés). Por suposto, canda a maleta levou tame´n o instrumento. E tanta foi a súa paixón que á volta, cando construíu a casa nova, fixo no salón un pequeno palco para poder tocar en toda celebración.Deixounos a finais desta segunda década do século XXI. Mais a tradición continúa. Alén dos propios tocadores de Olelas, os fillos de Sindo bailan nos ranchos portugueses de París. E o seu neto espalla por Francia adiante o repertorio destas montañas.

puños de estameña