Co violino ao carrelo

 Chegou o momento de compartirvos o “?????????????????????? ???????????? ?????????????? ????????-????????” ??A nosa humilde  homenaxe ás cantareiras e pandeireteiras —mulleres que foron e seguen a ser, gardiás fundamentais da nosa tradición oral— neste ano tan especial ao que se lle adican as #LetrasGalegas2025.Máis de 600 coplas, compiladas e seleccionadas ao longo de máis de dúas décadas de investigación e recollida de campo; acompañadas dun disco con 45 cortes que recollen diferentes melodías gravadas nas diferentes localizacións onde se realizaron as entrevistas que conforman o libro-disco.  A obra complétase cunha serie de retratos das informantes que participaron neste proceso de recuperación, así como con unha importante cantidade de anécdotas e historias que aconteceron polo camiño 

Concha do canizo 

Unha viaxe pola vida do mestre gaiteiro Bartolo, pasando por todas as agrupacións das que formou parte por toda Galiza. Un libro-disco con 25 pistas de audio , parte delas feitas polo propio Bartolo pouco tempo antes do seu falecemento. 

Libro disco con 30 temas recollidos dende o ano 1998 ata o 2006

Pandereteiras de mens 

Autora:Alba María RodríguezTapa dura142 páxinasCD con 19 trillas (5 regueifas)A comarca de Bergantiños constituíu arredor dos anos 50 un berce de coplas, rimas e contextos óptimos para o desenvolvemento da poesía oral improvisada. Na súa manifestación en forma de controversia, a chamada regueifa, destacaron numerosas figuras que encarnan os últimos anos de vitalidade do fenómeno improvisador galego.Entre elas soan con forza os nomes de Blanco de Muiñoseco (Coristanco) e o dos seus discípulos Calviño de Tallo (Ponteceso) e Celestrino de Leduzo (Malpica de Bergantiños). Ambos improvisadores levaron a disputa en verso ao seu máis requintado nivel. Máis alá dos casamentos (o contexto inicial do xénero) amenizaron os bares, as festas e calquera encontro público e semiprivado dunha Galicia eminentemente rural. A través destas figuras e o seu tempo coñeceremos estas coplas de catro versos octosílabos con rima nos pares, que vinculadas a unha melodía fixa compartida polos opoñentes, constitúen o celme da tradición cantada galega.